زندگی زیباست

تمام چیزى که خدا از بشر مى خواهد یک قلب آرام است.

تنهانرو!

این راهِ رفتن نیست.

دنیای من!

چیزی به جز تو نیست.

تواز خودت چیزی نمیدونی

تنهانرو،تنها نمی تونی.

می ری که با فکرتوتنهاشم.

می ری که همدرد ِخودم باشم

                                                تو آخر راهو نمیدونی

                                                تنهانرو،تنها نمی تونی

من حال این روزاتو میدونم

چیزی نگو،چشماتو میخونم

این جاده تا وقتی نفس داره

چشماشوازتوبر نمی داره

من از هوای جاده دلگیرم

ازفکرشم دلشوره میگیرم

این آینه توفکرشکستن نیست

باورنکن این صورت من نیست

 

 

دستاموبااحساس توبستم

من بی نهایت باتوهمدستم

تاجاده میره سمت بیراهه

گم کن منو،این آخرین راهه

                                              من حال این روزاتو می دونم

                                              چیزی نگوچشماتومیخونم....

 

 

پ.ن:تسبیح این روزهایم ذکر نام توست!

جایمان خالی...

درتماشای غروبهای دلگیر تابستان...

دلتنگم...

نوشته شده در سه‌شنبه ۳۱ خرداد ۱۳٩٠ساعت ۱۱:۱۸ ‎ق.ظ توسط مرضیه نظرات () |

"می خواهم ساکت باشم،ای چشم کورشو!

ای گوش کر شو،ای زبان لال شو!

تا درمعجزه سکوت،خودرا،خدای خودرا دریابم."

 

آسمان فریادمی زندو وعده ی باران میدهد.

باز هم  نم باران و شمیم به جا مانده ی گلهای اردیبهشتی.

بازهم باد با سیلی هایش نوازشگرگونه هایم می شود.

باز هم بی تابی قلم وعطر بهارنارنج صفحه های کاغذی دیوانه ام میکند.

باز هم تکرار،تکراری عاری از دلزدگی و روزمرگی.

در مهربانی ونوازشهای طوفان به دنبال خدایم می گردم.

امشب از دوردستها بوی خدا می آید.

امشب زمینیان سمفونیه عشق آسمان و زمین را به تماشا نشسته اند.چه زیبا نواخته می شودملودیه هستی و بودن.

باران می بارد،خداعشق می بارد،از آسمان جان می بارد،طراوت می بارد.

لحظه ای درنگ.لحظه ای دم.عطر زندگی می آید.

ضربه های دانه های باران بر وجودم،تلنگریست برای رهایی از اسارت و خستگی.

طنین عشق،طنین لحظه های بارش و غرش چاشنیه تمام بی طعمی های زندگی ام می شود.

زیبایی ِ بارش باران،پاکی ِ گلهای یاس،عطر خاک را وثیقه ای می کنم در محضر تو.

خدایامی دانم که در لابه لای این عطرها و طعم ها هستی،تمام خوبیها پیش کش حضور تو،تویی که خالق بهترینهاهستی.

کمکمان کن دورباشیم از لذت منیّت.

کمکمان کن درک کنیم عظمت سکوتی که جانمان رافرامی گیردتا تورا دریابیم...کمکمان کن تا در ازدحام افکار پوچ و باطل فراموشمان  نشوی...

کمکمان کن قلبهایمان طراوتی باران گونه داشته باشد.

خدایا خوبی هایت را سپاس.

قضا و قدروتقدیرت را سپاس.

آرامش لحظه هایم را سپاس.

خدایا انسان بودنم را سپاس.

نوشته شده در شنبه ٧ خرداد ۱۳٩٠ساعت ٦:٢٢ ‎ب.ظ توسط مرضیه نظرات () |

Design By : Night Melody