من و تنهایی..

بار دیگردلم وارد حریم تنهایی شد...حریمی که منعش  کرده بودم که نباید داخل شوی...اما او باز هم سرپیچی کرد...مثل من که نافرمان و سرکشم...

این روزها حال و هوای عجیبی آزارش میدهد و هیچ تدبیری برای آرامش بخشیدنش ندارم ....سخت است نفس کشیدنم اما... باید دوید...حتی اگر هزاران بار دلم بشکند و میلیونها بار به سان خورده شیشه هایی شود که ریزند وناچیز...اما جراحتی عظیم دارند...

طعم تلخ تنهایی تنها طعمیست که در عالم همتا ندارد...

خدایا:تنها دارایی ام تو هستی که بیشترین دارایی ام هستی،من ندارم و تنها تو رادارم...نگاه و امیدم به توست...به تویی که شاهد این روزهایم هستی...تویی که من رو همچون مورچه ای می بینی که در حال تلاش است برای نماندن در برف و بوران زمستان...می دانی که در برابر سرما عاجزم...تو تنهایم نگذار که تنها دلگرمی من تو و درک حضور توست...فریادی که به گوشت می رسد  عجزوالتماس من از توست رهایم نکن...

کاش بال داشتم و مثال پرندگان،آرام و سبکبال  می پریدم و گذر میکردم از آسمان...از پاکی و زلالی ابرها...

کاش همانند ماهی ها می توانستم غرق پاکی و زلالی دریا شوم...و نهان شوم در عمق...آنجا که هیچ صدایی نشکند سکوت این روزهایم را...وتنها خودم باشم و خودت...وچقدر بزرگی تو و من چقدر غافلم ازین همه عظمت....

دلم تنگ شده برای نفس کشیدن در هوای خنک و پاک تو...روحم آرام و قرار ندارد اما چه کنم که این روزها چاره ای برای آرام کردنش ندارم چراکه اگر به او مجال سرکشی بدهم از قافله عقب خواهم ماند....پس لحظه ای  آرام بگیرو به عقل مجال تاختن بده تا بتوانیم روزی باهم در اوج قرار بگیریم....

خدایا این آرامش را از تو می طلبم...من همان سکوت و آرامشی را میخواهم که ماهیها به هنگام تسبیح تو دارند...کمکم کن...

/ 10 نظر / 23 بازدید
حنانه

سلام مرضیه جان. چه زیبا بود ! همه تنهائیم با وجود ِ این همه آدم در اطرافمان ! و همگی آرامش می جوئیم ! خدایا ... کمکمان کن ! آپم. همراهم باش ! [گل]

سهراب

سلام....لطفا کمی با فونت بزرگتر بنویس....[چشمک]

الهام

پیمانه ای ساقی بده ، تا من شفای دل کنم این قلب افسون گشته را ، از هجر او غافل کنم جامی بده مّی را بریز، امشب تو سر مستم بکن غافل مرا از خویشتن ، وز آنچه که هستم بکن جامم شده خالی ز مّی ، پیمانه ام گشته تهّی پرکن قدّح ساقی که من، در آسمان یابم رهی پیمانه ام را مشکنی ! مّی را مریزی بر زمین! زیرا به قلب عاشقم مرحم ندارم غیر ازاین!!! مستم ولی افسرده ام ، با غصه مّی را خورده ام از فرط مستی ساقیا ، از یاد خود را برده ام اما فراموشم نشد، درد جدائی ساقیا !!! با جام لبریز از شراب ، آرام سوی من بیا پیمانه ام را مشکنی،‌مّی را مریزی بر زمین زیرا به قلب عاشقم، مرحم ندارم غیرازاین!!!! ...... هرچند لبریزم ز مّی ، اما تو پرکن جام من مستی بده بر جان من، بر این دل ناکام من!!!! خالی شده تنُگ شراب یک تنُگ دیگر هم بیآر خواهم ز مستی جان دهم راهی شوم بر آن دیار!!! پیمانه ام را مشکنی،‌مّی را مریزی بر زمین زیرا به قلب عاشقم، مرحم ندارم غیر ازاین!!!!

ندا

زندگي با همه سختي ها و مشكلاتش باز هم زيباست. رنگارنگ و شيرين

PS

[گل][گل][گل]

میترا

سلام چه زیبا و با احساس و عاطفه امید همواره دلتان سرشار از مهر باشد تا درودی دوباره

زانلا

______________×××_________×××_______________________ ___________××____××____××____××____________________ __________×_________×_×__________×___________________ __________×__________×___________×___________________ __________×_________آپــــم________×____________________ ___________×________بیــــآ_______×_____________________ ____________×______منتظرما_____×______________________ _____________×_______________×________________________ ______________×_____________×_________________________ _______________×___________×__________________________ ________________×_________×___________________________ _________________×_______×____________________________ __________________×_____×_____________________________ ___________________×___×______________________________ ____________________×_×_____

حنانه

سلام مرضیه جان. تنها به دنیا می آئیم و تنها می میریم و در این میان با وجودی که دیگران اطرافمان را احاطه کرده اند ولی هر یک در پیله خود تنهائیم ! تنهایی آدم ها انگار هیچگاه تمامی ندارد ! تنها مونس ِ همه خداست ! آپم. همراهم باش ! [گل]

PS

[گل][گل][گل][گل]

حنانه

سلام مرضیه جان. آپم. همراهم باش ! [لبخند][گل]